In Nederland is jarenlang in de media veel aandacht geweest voor de Argentijnse 'Dwaze Moeders' die opheldering eisten over het lot van hun verdwenen kinderen tijdens het militaire bewind in Argentinië van 1976-1983. Maar in Wit-Rusland, dat sinds 1994 onder het schrikbewind staat van dictator Aleksandr Loekasjenko, zijn ook mensen verdwenen die zich tegen zijn bewind verzetten. En ze verdwijnen tot op de dag van vandaag, en dat in een land dat onderdeel uitmaakt van Europa. In de Nederlandse pers...
lees meer/read more

In Nederland is jarenlang in de media veel aandacht geweest voor de Argentijnse 'Dwaze Moeders' die opheldering eisten over het lot van hun verdwenen kinderen tijdens het militaire bewind in Argentinië van 1976-1983. Maar in Wit-Rusland, dat sinds 1994 onder het schrikbewind staat van dictator Aleksandr Loekasjenko, zijn ook mensen verdwenen die zich tegen zijn bewind verzetten. En ze verdwijnen tot op de dag van vandaag, en dat in een land dat onderdeel uitmaakt van Europa. In de Nederlandse pers is hier onterecht nauwelijks aan besteed. Oleg Alkaev is een van de hoofdgetuigen van de politieke verdwijningen. Van 1996 tot en met 2001 was hij commandant van het huis van bewaring, sizo No. 1, in de Wit-Russische hoofdstad Minsk. Tegelijkertijd gaf hij leiding aam het zogeheten executiecommando, een speciale eenheid die ter dood veroordeelde misdadigers ombracht. vanuit zijn functie had Alkaev het beheer over het pistool waarmee de executies werden uitgevoerd. Tweemaal werd het wapen opgeëist door de toenmalige Wit-Russische minister van Binnenlandse Zaken Sivakov. Beide keren viel dit samen met verdwijningen van vooraanstaande Wit-Russische politieke tegenstanders van het regime Loekasjenko. Het werd Alkaev al snel duidelijk dat het regime hem als verantwoordelijk kopstuk voor deze moorden naar voren zou gaan schuiven. Hij vluchtte naar het buitenland en woont nu in Berlijn. Met een voorwoord van Europarlementariër Hans van Baalen.
verberg/hide