Kolommen

Kolommen was het poeziedebuut van Nikoláj Zabolótski (1903-1958) dat verscheen in 1929. In die tijd maakte hij deel uit van de als absurdistisch aangeduide dichtersassociatie Oberioe, waartoe ook Danill Charms behoorde. Volgens Willem Weststeijn, emeritus-hoogleraar Slavische letterkunde, geldt Zabolótski als een van de grote Russische dichters van de twintigste eeuw, evenwaardig aan Pasternak, Achmatova en Brodsky.

Paustovski over het dichtwerk van Zabolótski in Goudzand: “Diep, melodisch en krachtig als de verzen van Poesjkin.”.

Verder bevat dit boek zogenaamd Klein Proza, bestaande uit het manifest dat Zabolótski schreef over de Oberioeten, een evocatie van de natuur in oostelijk Siberië, een beknopte Autobiografie en een verslag van zijn opsluiting in een kamp in Siberië. Het boek sluit af met de aforistische Kanttekeningen van een vertaler.

De vertaling van de 22 gedichten en al het proza is van de hand van Arie van der Ent.